آمار مبتلایان کرونا در کشور بحرانی است . کرونا را جدی بگیریم و #ماسک_بزنیم
آمار مبتلایان کرونا در کشور بحرانی است . کرونا را جدی بگیریم و #ماسک_بزنیم
0
0

اصول گام برداری در کوهستان

490 بازدید

برای انجام یک کوهپیمایی انفرادی و یا گروهی حتما بایستی با اصول و مبانی گام برداری به عنوان یک رکن پایه و اساسی آشنا باشید . در این مقاله ، نجاتگر شما را برخی اصول اولیه و ضروری در “گام برداری” آشنا خواهد کرد.

۱- هنگام کوهنوردی باید انرژی خود را به گونه ای تقسیم نماییم تا کمتر خسته شویم . تند راه رفتن در سربالایی ها به ویژه در کسانی که فاقد آمادگی جسمانی لازم اند یا این که کوله پشتی سنگینی با خود به همراه دارند ،نه تنها باعث تنگی نفس خواهد شد بلکه مصرف انرژی بیشتری را می طلبد . اگر این عمل ادامه یابد شخص کوهنورد به اصطلاح (خواهد برید) . بیشتر کسانی که در کوه (میبرند) آنهایی هستند که انرژی خود را به خوبی تقسیم ننموده اند .

۲- طول قدم یک کوهنورد باید با درنظر گرفتن قد و عوامل دیگری همچون شیب مسیر تنطیم شود . درمکانهای تقریبا تخت که شیب اندکی دارد ، می توان قدمهای بلندتری برداشت . ولی در سربالایی ها و مکانهای پر شیب باید فاصله ی قدمها را کوتاه تر گرفت تا خستگی به کمترین میران خود برسد

۳- هنگام راهپیمایی باید تمام سطح پا را روی زمین گذاشت . اما در بعضی از سربالایی ها می توان فقط از قسمت جلویی پا نیز استفاده کرد . یکی از نکات بسیار مهم کوهپیمایی ، تنفس صحیح هنگام صعود و فرود است . زیرا که با تنفس صحیح اکسیژن هوا کافی به بدن خواهد رسید

بخصوص که در ارتفاعات به دلیل کم شدن میزان تراکم اکسیژن هوا بدن نیاز به صرف انرژی بیشتری برای کسب اکسیژن مورد نیاز خواهد کرد. هنگام دم میتوان هم از بینی و هم از دهان استفاده نمود (با نسبت حدودا %۷۰ به %۳۰)
استفاده صرف از بینی با توجه به تمام مزایای آن ، به دلیل حجم هوای ورودی کمتر گاهی اوقات امکان پذیر نیست . هنگام بازدم هوای درون ریه ها را محکم از دهان خارج کرده (بازدم قوی) تا بتوان از حجم هوای مرده داخل ریه ها تا حد امکان کاست و هوای پر اکسیژن را جایگزین آن نمود.

  • تعداد دفعات دم و بازدم ، به عواملی چون ارتفاع ، آمادگی جسمانی ، شیب مسیر ، طول قدم ها ، حجم ریوی ، میزان گازهای آلاینده موجوددر هوا ، دمای هوا ، میزان تعریق ، میزان رطوبت هوا و درنهایت نحوه قرارگیری سر و گردن بستگی دارد .
  • معمولا نمی توان مدت زمان طی یک مسیر معین را بادقت کامل تعیین کرد . اما روشهایی وجود دارد که میتوان با استفاده آنها این زمان را با دقت قابل قبولی به دست آورد . یکمی از این روشها به قانون نای اسمیت(Naismith s Rule) معروف است . با استفاده ازاین قانون و داشتن نقشه های بزرگ مقیاس (مقیاس ۵۰۰۰/۱ یا بزرگتر) می توانیم قبل از انجام یک برنامه تقریب خوبی برای زمان انجام آن به دست آوریم .
  • باید عادت نماییم تا بعد از حدود ۲ساعت کوهپیمایی مداوم حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه استراحت کنیم تا بدنمان بتواند خود را برای فعالیت بعدی آماده کند .
  • در موقع عبور از سطح شیب دار باید عمود بر سطح حرکت نماییم در این حالت باید پاها را نیزعمود بر سطح افق قرار داد .
  • در شیب ها می توان از باتوم راهپیمایی نیز استفاده نمود .
  • تا حد امکان از صعود در شیبهای پر از سنگریزه و شن اجتناب نمایید چرا که با صرف انرژی زیاد مسافت کمی را خواهید پیمود . دراین جور مکانها باید جایی را انتخاب کرد تا شخص به عقب لیز نخورد . هنگام پایین آمدن از این نوع سطوح باید اول پاشنه پا را روی زمین گذاشت
  • هنگام پایین آمدن از شیبهای تند بهتر است فاصله قدمها را کوتاه انتخاب نماییم . رعایت فاصله با نفر جلویی نیز از واجبات است . به طوری که اگر نفر جلویی ناگهان ایستاد ، تعادل نفر عقبی به هم نخورده و احتمالا به نفر جلو برخورد نکند . از سویی اگر تعادل نفر عقب به هم خورد ، نفر جلویی فرصت کافی برای عکس العمل داشته باشد .

باید به خاطر بسپاریم که هنگام پایین آمدن متناسب با میزان شیب مسیر زانوها را خم و بالا تنه را نیز به شرط آن که مرکز ثقل بدن هنوز داخل سطح اتکای بدن بماند ، به جلو متمایل کنیم .

  • شیب های بیش از ۲۰ درجه را چه هنگام صعود و چه هنگام فرود حتما به صورت مارپیچ (زیگزاگ) طی نمایید . زیرا در این صورت فشار وارد بر بدن بسیار کمتر می شود . به یاد داشته باشید که هر چه شیب تند تر می شود ، زاویه بین دو خط زیگزاگ کمتر و طول مسیر زیگزاگ با توجه به پهنای منطقه مانور بلندتر می شود.
  •  هنگام بالا رفتن ار شیب ها بهتر است که از پاکوبها برای طی مسیر استفاده شود وحتی المقدور از مسیر نامشخص پرهیز گردد.

مسیر های باشیب کم را میتوان بطور مستقیم بالا رفت . این مسیرها اکثرا مسیرهایی هستند که از گذشته دور اهالی کوهپایه نشین آن منطقه ، در شرایط هوایی مناسب ، بدلایل متفاوت در آن تردد می کردند که اکنون مورد توجه کوهنوردان قرار گرفته است . این گونه مسیرها غالبا در کنار رودها یا کمر بر کوهها
قراردارد.

به روش که در حال بالا رفتن از شیبی باشیم باید پای باردار همیشه به صورت مستقیم قرار بگیرد . این عمل باعث میشود تا فشار وزن بدن از روی ماهیچه های پا خارج شده و به استخوان ها و تاندونها منتقل شود . در غیراین صورت ماهیچه های پا باید دائما وزن بدن را تحمل کنند که این امر سبب خستگی زودرس خواهد شد.

 

قانون نای اسمیت

قاعده نای اسمیت برای تخمین زمان انجام یک برنامه :

  • برای هر ۵ کیلومتر راهپیمایی درمسیر های تخت و ساده ۱ساعت در نظر میگیریم.
  • برای هر ۳ کیلومتر کوهپیمایی درشیب ها که شما را به تقلا وا میدارد ، ۱ساعت در نظر می گیریم .
  • برای هر ۱ کیلومتر مسیر ناهموار ، بوته زار انبوه ، برف نرم ، شن زار ، ۱ساعت در نظر می گیریم .
  • به ازای هر ۵۰۰ متر افزایش ارتفاع ۱ ساعت به زمان کل اضافه می کنیم .
  • به ازای هر ۱۰۰۰ متر کاهش ارتفاع ، ۱ ساعت به زمان کل اضافه می کنیم .
  • در مجموع به ازای هر ۵ ساعت نیز ۱ ساعت اضافی برای اوقات تلف شده و استراحت در نظر می گیریم

 

نوشته : عبدالرسول احیایی – جمعیت هلال احمر لارستان (با تلخیص از نجاتگر)

آیا این مطلب را می پسندید؟
https://nejatgar.com/?p=16193
اشتراک گذاری:
webmaster
نجاتگر :: حاصل سال ها تلاش تیم امدادی نجاتگر براي ارتقای مهارت های امداد و نجات شما بهترين ها
مطالب بیشتر

نظرات

0 نظر در مورد اصول گام برداری در کوهستان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هیچ دیدگاهی نوشته نشده است.