0
0

اگر در طبيعت گم شديم چه کنيم؟

2515 بازدید
گم شدن به آساني اتفاق مي افتد. اين مقاله قصد دارد دورنمايي از طبيعت بکر و مفهومي جديد از دنياي اطراف را به شما ارائه دهد. اينکه چگونه ميتوانيد با استفاده از وسايل موجود در طبيعت زندگي کنيد.
قبل از ترک اتومبيل خود و ورود به هر فضاي ناشناخته اي ديگران را از مقصد خود مطلع کنيد و يا مقصد مسير و زمان بازگشت خود را به صورت مکتوب به جا بگذاريد. اين کارها را هميشه انجام دهيد حتي اگر قصد داريد براي مدت زماني کوتاه وارد محيطي شويد که با آن آشنايي کاملي داريد.
احتمال شکستن پاي شما در چند متري منزلتان به همان اندازه ميباشد که در 10 کيلومتري چادرتان.
هميشه وسايل ضروري مثل چاقوي شکاري، قطب نما، کبريت در محفظه ضد آب، بادگير يا پانچو را همراه داشته باشيد.
براي سفرهاي طولاني تر حتماً وسايل ضروري ليست شده در اين کتاب را تهيه کنيد.
معلومات و آگاهي اولين قدم براي غلبه به ترس است. اين معلومات ميتواند به وسيله اعتماد به وسايل همراه، استفاده از تجهيزات، فعاليتهاي متقابل افراد گروه و مهارتهاي فردي در زنده ماني تقويت شود.
شناخت بوها، صداها و مشخصات فيزيکي منطقه، تغييرات آب و هوا، و نحوه ارتباط برقرار کردن شما ميتواند کمک شاياني به زندگي شما کند.
اميد به زنده ماندن کليد زنده ماندن است.

اجتناب از گم شدن

به انجام کارهاي زير عادت کنيد:

-موقعيت تقريبي خود را روي نقشه مشخص کنيد و نشانه هاي اطراف را با نقشه تطبيق دهيد. اين کار را هر 15 تا 20 دقيقه انجام دهيد.
جهت باد را مشخص کنيد.
-همواره به سايه خود توجه کنيد ازاين راه اولاً مطمئن شويد که دور خود نمي چرخيد (دايره وار حرکت نمي کنيد) ثالثاً اينکه در خواندن جهت توسط قطب نما اشتباه نکرده ايد.
-مدت زماني را که در راه هستيد برآورد کنيد و مسافت طي شده را تخمين بزنيد.
-دقت کنيد که تا چه حد فواصل مشخص شده روي نقشه با فواصل واقعي منطقه مطابقت دارد.
-تپه ها، رودها و درختان تنومندي را که پشت سر گذاشتيد به عنوان نشانه هاي اصلي به ياد داشته باشيد.
-اگر در راهي که مي رويد به نحوي از مسير اصلي منحرف شده ايد بلافاصله به عقب برنگرديد، بلکه سعي کنيد اول موقعيت خود را با -شناسايي يکي از نشانه هاي اصلي که به ياد داريد بر روي نقشه مشخص کنيد. در راه علائمي روي درختان باقي بگذاريد و همواره موقعيت خود را نسبت به آنها درنظر بگيريد. دقت کنيد که ساييدگي ها و خراش هاي روي درختان ميتواند ناشي از افتادن يک شاخه شکسته باشد.

جيره بندي غذا

بلافاصله غذاي موجود را جيره بندي کنيد و حتي الامکان از خوردن غذا در روز اول خودداري کنيد. مقدار آب همراهتان را جيره بندي کنيد، البته اگر در آن منطقه به آب دسترسي نداشتيد. مقدار غذاي خود را در هر وعده کاهش داده و غذا را آهسته آهسته بخوريد. براي حيوانات کوچک دام بگذاريد و سعي کنيد گياهان خوراکي پيدا کنيد تا جيره غذايي خود را کامل کنيد.

ضد عفوني کننده ها

براي زنده ماندن شرايط خوب فيزيکي و سلامتي بدن لازم است.
زخم هاي کوچک حتماً بايد در ابتدا جدي گرفته شود زيرا امکان دارد عفوني شوند.
از هر برش، سايدگي و کوفتگي به دقت مراقبت کنيد.
سعي کنيد پاهايتان تاول نزند زيرا راه رفتن شما را دچار مشکل ميکند. فراموش نکنيد جورابهايتان را با آتش خشک کنيد.
اصول ساده ضدعفوني را ياد بگيريد تا خود را درمقابل بيماريها و زخمها حفاظت کنيد.
به جاي خميردندان از نمک يا جوش شيرين براي تميز کردن دندانهايتان استفاده کنيد.
اگر مسواک نداريد از ترکه هاي تازه و سبز رنگ درختان استفاده کنيد. پس از هر وعده غذا دهان خود را با آب بشوييد.
براي پاکيزگي از آب و صابون استفاده کنيد. بايد به قسمتهايي از بدنتان که درمقابل نيش حشرات و عفونت ناشي از آن حساس هستند توجه ويژه اي بکنيد. اگر صابون نداشتيد براي شستشو بدنتان از خاکستر چوب استفاده کنيد. دوش روزانه با آب گرم و صابون بسيار ايده آل است ولي اگر اين کار غيرممکن است همواره دستهايتان را تميز نگه داريد. صورت، چين آرنج، چين هاي گردن و پاهاي خود را حداقل روزي يکبار شسته و خشک کنيد.
لباسهاي خود بخصوص لباسهاي زير و جورابهايتان را تا حد ممکن پاکيزه و خشک نگه داريد. درصورت امکان آب لباسها را گرفته و در هواي آزاد مقابل نور خورشيد پهن کنيد. لباسها بايد پاکيزه نگه داشته شوند زيرا لباسهاي تميز ديرتر کهنه شده و ميزان ابتلاي شما به کهير و عفونتهاي پوستي را کاهش ميدهد.
قبل از هر سفر بدن خود را به موقع ايمن کنيد.
دربرابر گرمازدگي، سرمازدگي، وزش باد، کاهش دماي بدن و خستگي از خود مراقبت کنيد.
آفتاب سوختگي شديد در فصول تابستان يا زمستان رخ ميدهد. در اواخر زمستان نيز احتمال سوختگي بسيار شديد در زماني کوتاه وجود دارد. کلاه، عينک آفتابي، لباس آستين بلند بپوشيد و از فوائد بودن در سايه بهره بگيريد.

اگر شما گم شديد

اگر تنها هستيد

شوک ناشي از فهميدن اين مطلب که راه خود را گم کرده ايد ميتواند از لحاظ فکري شما را زمين گير کند. اما به پيشامدهاي خوب اميدوار باشيد و براي رويدادهاي ناگوار برنامه ريزي کنيد. مهارتها و تمرينهاي زنده ماني خود را به ياد آوريد زيرا کارايي همين مهارتهاست که شانس موفقيت شما را بالا برده و اعتماد به نفستان را نسبت به اين که ميتوانيد زنده بمانيد افزايش ميدهد.
اگر راه را به خوبي نمي شناسيد و ديگران احتمالاً تا به حال فهميده اند که شما گم شده ايد مکان فعلي خود را ترک نکنيد و خونسرد باشيد. معمولاً بهتر است همان جا که هستيد بمانيد و پناهگاهي بسازيد. اين امر وقتي که از نظر غذايي در مضيقه هستيد و يا آسيب جسمي ديده ايد مصداق بيشتري پيدا ميکند. عدم حرکت و يک جا ماندن فرصت ذخيره انرژي را به شما ميدهد.
اطراف خود را به دقت بررسي کنيد. درصورت امکان آب پيدا کنيد و فضايي جهت برپا کردن آتش و همچنين جايي مناسب براي ساختن پناهگاه انتخاب کنيد. به مقدار کافي چوب جمع آوري کنيد. اگر ذخيره چوبي خوبي داريد هميشه آتش را براي علامت دادن احتمالي روشن نگه داريد.
هرچه سريعتر پناهگاهي ساده و مطمئن ساخته و کنار آن آتش روشن کنيد.
پس از ساخت پناهگاه و تأمين گرما، برنامه ريزي کنيد. طرح نقشه اي براي زنده ماندن، ترس را دور ميکند و روحيه و اعتماد به نفس شما را افزايش ميدهد.
خونسرد باشيد و با خونسردي تمام به اجراي نقشه خود فکر کنيد. مکان فعلي خود را توسط نشانه هاي اصلي و با کمک قطب نما مشخص کنيد.
پس از ساخت پناهگاه و اطمينان از وجود آتش براي علامت دادن، موقعيت خود را با دقت بررسي کنيد. در ذهن خود همه وسايلي را که همراه داريد ليست کنيد. جيب هاي خود را خالي کنيد. از تخيل خود کمک بگيريد که چگونه ميتوانيد از وسايل موجود حداکثر بهره را ببريد.
هر شي درخشاني ميتواند نظر هواپيما که احتمالاً از آن منطقه عبور ميکنند را جلب کند.
قبل از مطابقت کامل با محيط اطراف و فراهم آوردن ملزومات اوليه زنده ماني مثل غذا، آب و پناهگاه به هيچ وجه مکان فعلي خود را ترک نکنيد. با بي صبري و بي دقتي خطرات بسياري به وجود خواهد آمد.

اگر به صورت گروهي سفر مي کنيد:

گروه بايد بلافاصله رهبري انتخاب کند که مسئوليتهاي هر شخص را براي نجات گروه مشخص کند. هميشه سعي کنيد مصمم باشيد و از مهارتهاي تخصصي افراد گروه استفاده کنيد. رهبر ميتواند با افراد گروه مشورت کند ولي تصميم نهايي را خود وي اتخاذ ميکند. مهمتر از همه اينکه رهبر هيچ گاه نبايد ظاهري همراه با شک و ترديد داشته باشد.
مطمئن شويد که هيچکدام از افراد جا نمانده اند. زيرا عقب ماندن از باقي افراد، فرد را دچار نااميدي ميکند. تا حد امکان نبايد سخنان مأيوس کننده گفته شود. اضطراب، سراسيمگي و دستپاچگي ميتواند توسط يک رهبر خوب به حداقل برسد.
معمولاً در گروهها مشکلاتي پيش مي آيد. اين مشکلات ميتواند ناشي از خستگي، گرسنگي، سرما و تقابل افراد و اختلاف در اتخاذ تصميمات مهم باشد.
روحيه کار تيمي را در افراد تقويت کنيد و اين مطلب را يادآوري کنيد که زندگي تمام افراد گروه بستگي به تلاش تک تک افراد گروه دارد. کار گروهي باعث بالا رفتن روحيه گروه ميشود و اين احساس که هر شخص حامي و ياور افراد ديگر است حس اتحاد و همبستگي افراد را بالا ميبرد.
[alert type=”info”]منبع : با تغيير و تلخيص از تالار امدادگران[/alert]
آیا این مطلب را می پسندید؟
https://nejatgar.com/?p=776
اشتراک گذاری:
سینا
نجاتگر :: حاصل سال ها تلاش تیم امدادی نجاتگر براي ارتقای مهارت های امداد و نجات شما
مطالب بیشتر

نظرات

0 نظر در مورد اگر در طبيعت گم شديم چه کنيم؟

دیدگاهتان را بنویسید

هیچ دیدگاهی نوشته نشده است.